Takie uszkodzenia kręgosłupa, a dokładniej krążków międzykręgowych, jak osteochondroza, są obecnie coraz częstsze. Jest to jedna z chorób, na którą absolutnie nikt nie jest odporny. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem, jednak na osteochondrozę mogą zachorować także młodzi ludzie.
Szczególnie nieprzyjemny jest fakt, że przy braku odpowiedniego leczenia osteochondroza dość aktywnie prowokuje rozwój całego kompleksu współistniejących chorób. Należą do nich nadciśnienie tętnicze, nerwobóle, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zaburzenia metaboliczne, ograniczona ruchomość głowy i pleców, a także szereg innych. Czasami stan pacjenta osiąga poziom krytyczny i istnieje poważne zagrożenie życia.
U przedstawicieli różnych płci przebieg osteochondrozy ma swoją własną charakterystykę. Spośród pięciu pacjentów z osteochondrozą trzy były kobietami. Płeć słabsza cierpi na wyraźniejsze objawy i jest też znacznie bardziej narażona na skutki uboczne choroby. Trend ten tłumaczy się specyfiką kobiecego ciała.
Cechy choroby
Jeśli wierzyć statystykom, osteochondroza u kobiet dotyka głównie okolicy szyjnej. Wyjaśnia to fakt, że kręgi szyjne są znacznie delikatniejsze w stosunku do innych. Również w okolicy szyi znajdują się niezwykle delikatne mięśnie i dość cienka struktura kości. Dzięki temu stały ucisk i obciążenie kręgosłupa szybciej i silniej oddziałują na ten obszar.
Kobiety często wykonują pracę uważaną za ryzykowną ze względu na osteochondrozę szyi: kasjerka, krawcowa, operatorka komputera, księgowa. Jednocześnie początkowe etapy rozwoju choroby są niezwykle trudne do zauważenia, ponieważ pacjent może nie odczuwać żadnego poważnego bólu ani szczególnego dyskomfortu. Tymczasem, zanim objawy zostaną zidentyfikowane, osteochondroza może już prowadzić do znacznych procesów zwyrodnieniowych, zakłócać funkcjonowanie układu nerwowego i przepływ krwi, a to może prowadzić do pogorszenia odżywienia tkanki mózgowej.
Jest to niezwykle niebezpieczne, jeśli dodatkowo u kobiety wystąpi jeden lub więcej z poniższych objawów.
- menopauza i związane z nią problemy metabolizmu komórkowego tkanki chrzęstnej i kostnej;
- genetyczna predyspozycja do osteochondrozy i innych podobnych chorób;
- problemy z hematopoezą;
- brak równowagi hormonalnej;
- zaburzenia metaboliczne;
- skolioza, skrzywienie postawy;
- nadwaga.
Powody
Istnieje wiele czynników, które przy długotrwałym narażeniu nieuchronnie doprowadzą do choroby. Ze względu na cechy ciała bardzo specyficzne przyczyny rozwoju osteochondrozy u kobiet można zidentyfikować osobno. Opierają się one na trzech stadiach rozwoju choroby, ułożonych w kolejności rosnącej.
- Pierwszy etap. Jest to spowodowane regularnym przeciążeniem włókien mięśniowych szyi z powodu niewygodnej pozycji.
- Drugi etap. Jest to spowodowane początkiem zwyrodnienia tkanek krążków międzykręgowych, a także samych kręgów. Występuje uczucie drętwienia, pogorszenie wrażliwości kończyn, ograniczona ruchomość kręgosłupa.
- Trzeci etap. Związany z rozwojem przepukliny międzykręgowej. Aktywność motoryczna jest zablokowana, pierścienie włókniste są rozdarte. Ból obejmuje szyję, głowę, okolicę klatki piersiowej i rozwija się zespół tętnicy kręgowej.
Główne czynniki
Do głównych prowokatorów kobiecej osteochondrozy należą:
- silny stres emocjonalny i fizyczny;
- wymuszone regularne i długotrwałe przebywanie w pozycji, w której szyja jest ściśnięta lub istnieje potrzeba pochylenia głowy do przodu;
- urazy kręgosłupa;
- zwiększony nacisk na kręgosłup (na przykład w czasie ciąży, nadmierna masa ciała);
- nieprawidłowe zmiany w strukturze szkieletu;
- skolioza.
Czynniki wtórne
Jest to grupa przyczyn ogólnych, które przyczyniają się do rozwoju choroby, ale bez pierwszej grupy czynników nie są w stanie jej wywołać.
- zaburzenia hormonalne;
- zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem;
- problemy autoimmunologiczne, wegetatywne;
- klimakterium;
- adynamia;
- częsta hipotermia ciała;
- nadwaga;
- cukrzyca
Objawy choroby
Objawy osteochondrozy szyjnej pojawiają się u kobiet w taki sam sposób, jak u mężczyzn. Poniżej znajdują się najważniejsze.
- Głównym sygnałem alarmowym jest ból. Osteochondroza szyjna charakteryzuje się częstym bólem lub napadowym ostrym bólem szyi (rzadziej w tylnej części głowy, a także na twarzy). Wrażenie nasila się, jeśli spróbujesz poruszyć głową.
- Często spotyka się ograniczenie ruchomości, skurcze szyi i okolicy klatki piersiowej.
- Po 50 latach wielu pacjentów odczuwa szumy uszne, osłabienie wzroku, słuchu i intensywne chrapanie.
- Czasami choroba powoduje silny chrupnięcie podczas obracania szyi.
- Innym częstym objawem są zawroty głowy, stopniowa utrata koordynacji ruchów.
Pierwsze oznaki choroby powinny skłonić kobietę do zrozumienia konieczności pilnego podjęcia działań. Tylko lekarz może wybrać zestaw metod diagnostycznych i terapeutycznych, dlatego wymienione objawy są powodem pilnej pomocy lekarskiej.
Stan ten uważa się za szczególnie niebezpieczny, jeśli do tych objawów dochodzi ciągły brak powietrza, uczucie ucisku w gardle, zatkane uszy i niewyraźne widzenie.
Leczenie
Eliminacja choroby lub jej głównych objawów jest koniecznie poprzedzona pełną diagnozą. W tym celu wykorzystuje się tomografy komputerowe, ultradźwięki i doppler, a czasami aparaty rentgenowskie. Warunkiem wstępnym jest zapobiegawcza diagnoza osteochondrozy u starszych kobiet; inni powinni się do tego zastosować, jeśli istnieje podejrzenie choroby.
Skuteczne działania lecznicze opierają się na zintegrowanym podejściu, a także na uwzględnieniu indywidualnych cech konkretnego przypadku klinicznego. W zależności od etapu rozwoju osteochondrozy, skuteczne może być jedno lub drugie podejście.
Podczas leczenia kobiet należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
- wiek;
- obecność chorób układu sercowo-naczyniowego;
- jakość układu hormonalnego.
Leki
Terapia klasycznymi lekami jest standardową, najprostszą, ale jednocześnie bardzo skuteczną metodą. Jednak leczenie osteochondrozy szyjnej przeprowadza się u kobiet tylko wtedy, gdy delikatniejsze opcje okazały się nieskuteczne.
Przed przejściem na leki zaleca się kobiecie skorzystanie z naparów ziołowych (rumianek, korzeń mniszka lekarskiego, glistnik), naturalnych okładów (z wosku, liści łopianu lub chrzanu, ząbków czosnku, twarogu z octem, miodu). Stosują także kąpiele aromatyczne, zmiany stylu życia i odżywiania oraz łagodzenie stresu.
Maskują brak skuteczności tych leków medycyną klasyczną. Są to leki przeciwbólowe, a także leki niesteroidowe. Obie grupy leków są zawsze brane pod uwagę w fazie cyklu miesiączkowego.
Pod koniec cyklu, wraz ze wzrostem wrażliwości na ból i spadkiem odporności organizmu, zwiększa się dawka leków przeciwbólowych. Kobietom po menopauzie stale zaleca się stosowanie wyższych dawek leków przeciwbólowych. Jednocześnie dla kobiet w ciąży, a także na początku cyklu miesiączkowego, środki przeciwbólowe są sprowadzone do minimum.
Specyficznym sposobem leczenia osteochondrozy u kobiet jest regularne stosowanie środków uspokajających. Wahania nastroju, drażliwość i stres w dużym stopniu zakłócają postęp wszelkich technik terapeutycznych lub zapobiegawczych, jeśli chodzi o słabszą płeć.
Najbardziej złożone przypadki wymagają dodatkowego zastosowania chondroprotektorów i kortykosteroidów.
Terapia ruchowa
Odpowiednio dobrane kompleksy gimnastyczne są integralną częścią zbilansowanej terapii. Leczenie skutków osteochondrozy szyjnej u kobiet koncentruje się między innymi na przywróceniu ruchomości tej części ciała i tutaj główną pomocą jest kompleks terapii ruchowej.
Lekarz zawsze dobiera konkretne ćwiczenia. W tym przypadku można zastosować zarówno ruchy klasyczne (pochylenia i obroty głowy, rotacja ramion), jak i ruchy specyficzne. Pozycje jogi są często stosowane w celu łagodzenia bólu. Takie leczenie jest dozwolone również w domu, jeśli kompleks jest wykonywany regularnie i ściśle według zaleceń lekarza.
Wraz z terapią ruchową, masażem szyjki macicy, terapią manualną i specjalną dietą dobrze działają na osteochondrozę. Metody te mogą dać dodatkowy efekt ćwiczeniom. Reżim sesji masażu dla kobiet dobierany jest z uwzględnieniem cyklu. Również techniki masażu dla kobiet w okresie menopauzy są ustalane ze szczególną ostrożnością.
Po wyzdrowieniu niezwykle ważne jest ścisłe przestrzeganie środków zapobiegawczych. Pomoże to uniknąć nawrotów, a przy osteochondrozie występują one często, głównie z powodu powtarzającego się wpływu czynników sprawczych.